Γνωρίστε τη ράτσα: Πομεράνιαν
Από όλες τις ποικιλίες του γερμανικού σπιτς, το πομερανιαν είναι το μικρότερο — και η οικογένεια στην οποία ανήκει είναι, σύμφωνα με την FCI, η αρχαιότερη της Κεντρικής Ευρώπης. Δεν αναπτύχθηκε απλώς μικρό, αλλά σμικρύνθηκε — γι’ αυτό ένα πομερανιαν δύο κιλών στέκεται, κινείται και συμπεριφέρεται σαν κανονικό σπιτς, με τον γιακά, την κουλουριασμένη ουρά, όλα. Τα υπόλοιπα τα έκανε ο ενθουσιασμός της βασίλισσας Βικτωρίας τη δεκαετία του 1880.
Το ελκυστικό είναι ο χαρακτήρας του σπιτς. Το πομερανιαν είναι έξυπνο, δραστήριο και ασυνήθιστα εύκολο στην εκπαίδευση για ράτσα συντροφιάς, ενώ δένεται σφιχτά με το σπιτικό του. Είναι επίσης φύλακας από ένστικτο και θα δώσει φωνή στην πόρτα, στο ασανσέρ και στη γάτα του γείτονα. Αυτό διορθώνεται, αλλά μόνο αν ξεκινήσετε νωρίς και δεν ανταμείβετε ποτέ τον θόρυβο.
Τριάντα λεπτά βόλτας την ημέρα το καλύπτουν, οπότε είναι γνήσιος σκύλος διαμερίσματος. Η δουλειά είναι στο τρίχωμα: πυκνό και διπλό, θέλει βούρτσισμα αρκετές φορές την εβδομάδα μέχρι το δέρμα, αλλιώς μπερδεύεται κάτω από τις σκληρές τρίχες εκεί που δεν το βλέπετε. Τριχώνει, και δύο φορές τον χρόνο τριχώνει για τα καλά.
Η κυπριακή ζέστη είναι η τίμια επιφύλαξη. Το καλοκαίρι βγάλτε το νωρίς και αργά, κρατήστε το σε δροσερά πλακάκια και όχι σε ηλιόλουστο μπαλκόνι, και μην ξυρίσετε ποτέ το τρίχωμα: το προστατεύει από τον ήλιο όσο και από το κρύο. Μικρό, γερό και μακρόβιο, το πομερανιαν ξεπερνά συχνά τα δώδεκα.
Η καταγωγή, ο αρχικός σκοπός και ο χαρακτήρας ακολουθούν το επίσημο πρότυπο της FCI· η άσκηση, το καλλωπιστικό πρόγραμμα και η καταλληλότητα για οικογένεια ακολουθούν το Royal Kennel Club (Ηνωμένο Βασίλειο). Κάθε κουτάβι είναι ξεχωριστό — ρωτήστε μας για αυτό που σας ενδιαφέρει.
Το Πομεράνιαν στην Κύπρο
Χειμωνιάτικο παλτό σε καυτό καλοκαίρι. Το Πομεράνιαν έχει διπλό τρίχωμα φτιαγμένο για βόρειους χειμώνες, ενώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στην Κύπρο η θερμοκρασία συχνά ξεπερνά τους 35 °C. Το καλοκαίρι κρατήστε τις βόλτες στα 15–20 λεπτά, πριν από τις 8 το πρωί ή αφού νυχτώσει, και παραλείψτε εντελώς τη μεσημεριανή έξοδο. Μέσα στο σπίτι δώστε του μια θέση σε δροσερά πλακάκια, μακριά από τον ήλιο. Έντονο λαχάνιασμα, κατακόκκινη γλώσσα ή ένα σκυλί που ξαπλώνει και δεν σηκώνεται σημαίνουν: μεταφέρετέ το αμέσως κάπου δροσερά.
Μην το ξυρίσετε. Μοιάζει με την προφανή λύση, όμως το τρίχωμα το μονώνει από τη ζέστη και κρατά τον ήλιο μακριά από το δέρμα. Σε μερικά Πομεράνιαν το κοντοκουρεμένο τρίχωμα ξαναβγαίνει κατά τόπους ή δεν ξαναβγαίνει καθόλου· οι κτηνίατροι το λένε αλωπεκία μετά από κούρεμα. Το βούρτσισμα του νεκρού υποτριχώματος δροσίζει το σκυλί περισσότερο από οποιοδήποτε κούρεμα.
Σαμαράκι, όχι κολάρο. Η κατάρρευση της τραχείας είναι γνωστό πρόβλημα της ράτσας, και ένα κολάρο που τραβά τον λαιμό το επιδεινώνει· γι’ αυτό χρησιμοποιήστε ένα σαμαράκι που εφαρμόζει καλά από την πρώτη βόλτα. Στο σπίτι θυμηθείτε πόσο μικρό είναι: ένα κουτάβι ενός-δύο κιλών μπορεί να γλιστρήσει ανάμεσα στα κάγκελα του μπαλκονιού, να χτυπήσει πηδώντας από τον καναπέ ή τις σκάλες, και πατιέται εύκολα.
Τσιμπούρια και σκνίπες. Ένα τσιμπούρι χάνεται μέσα στο τρίχωμα του Πομεράνιαν, γι’ αυτό μετά από κάθε βόλτα ψηλαφίστε μέχρι το δέρμα γύρω από τα αυτιά, τον λαιμό και ανάμεσα στα δάχτυλα. Περίπου από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο οι σκνίπες μεταδίδουν τη λεϊσμανίαση· ρωτήστε τον κτηνίατρο ποια προστασία ταιριάζει σε ένα τόσο μικρό σκυλί. Για την προστασία από τα τσιμπούρια, δείτε τον οδηγό φροντίδας κουταβιού.
